Ferdi 78

'Rabbinin adını an.Bütün kalbinle O'na yönel.'
--------------------------------------------------------------------------------
Güzel isimlerin ve tarifi yapılmayacak eşsiz sıfatların vücud bulduğu,her şeyden münezzeh yaradanın adı Allah(c.c)'dır.Allah(c.c) ismi,şüphesiz azam olan tek isimdir.İsm-i Azam ve varlığı ekber olan Allah(c.c) her nefeste anılmaya layık olandır.Allah.Resullullah efendimize emretmiştir;bu emri özel sayanlara.Allah (c.c)adını anmak sümmettirki Resullullah Efendimiz anmıştır,bu emri genel sayanlaraise Allah adını anmak farzdır.Ayette Doğrusu biz,sana ağır bir söz vahyedeceğiz.Anması gerçekten ağır olan bu söz,şüphesiz Allah(c.c) ismidir!Kul.Rabbinin adını HER NEFESTE ANMALIDIR. yapmış olduğu işleri kulu engellememeli ve işi ile uğraşırken,almış olduğu nefeslerde Allah(c.c) adını anmalıdır:kul ne iş yaparsa yapsın sonucunda nefes alır ve her aldığı nefesi içinde de Allah(c.c) adını anar.Gece kalkışlarında, insan huzurlu bir ortambulur ve dünyanın oyalayıcı gürültüsü onurahatsız etmez, onu meşgul edecek fazladan birşeylerde yoktur:gece kalkmış olan kul, inanç ve teslimiyetine uygun bir ortam bulur,bulmuş olduğu oratamiçindede iyi bir uyumla ,kulluk vecibelerini yerine getirir, bu vecibeleride yerine getirirken,kıraatini angelleyici hiçbirşey olmaz ve sağlam bir kıraat ile huzur içinde ibadetini tamalar, fakat hayat sadece gecelerden ibaret değildir.ve insan hayatı için gündüzlerde gereklidir.ki rızkını arayacaktır ve yaşaması gereken olgular içinde uzun bir meşguliyeti olacaktır.Gecesini huzurlu bir uyumla ve kıraatinii uygulamış olarak geçiren insan, gündüzünü boş mu geçirecektir.gecenin başında ve sonunda,gündüzün başında ve sonunda ,ayrıca orta namazında insanlarla birlikte,Allah'ın emri olan farizeleri yerine getirecek ve kulluk görevini ifa edecektir, fakat ifa etmiş olduğu namazlar içinde Allah'ı andığı halde,namazın dışına çıktığında, yapmış olduğu dünya meşguliyetini,sadece nefse hizmetmi olmalıdır?Kul,dünyası içinde uğraştığı meşgıliyetini deiyi değerlendirmeli ve rızkı için uğraşısını yerine getirirken, almışolduğu nefeslerinde de Allah(c.c) adını anmalıdır: almış olduğu nefesler içinde Allah adını andığında,elinde yapmış olduğu işe hiçbir mani bulunmaz,hem dünyasındaki işleri yerine getirir ve rızkını kazanıp da ki,mseye ağırlık vererek toplumun asalak bireyi olmazki insan bilmelidir,Allah(c.c) anıyor diye, toplumdan çıkıp veya bir yere çekilip de insanlardan rızk beklemesi yanlıştır ve sen,Allah' anacaksın diye, toplum sana bakmaya mecbur değildir, çünkü onlarda Allah(c.c) adını anmakta ve onlar işlarini yapmakta devam etmekteler.Yapmış olduğu işlerinde olan uğraşında, kendi nefsin için mücadele etmektesin ve ve böyle yapman da gerekir,
Fakat BÜTÜN VARLIĞINLA ALLAH(C.C)'A YÖNELMEN İÇİN DE ANCAK ALMIŞ OLDUĞUN NEFESLERDE,ALLAH ADINI ZİKRETMEKLE YAPABİLECEĞİN BİR FİİLİYAT OLDUĞUNU DA UNUTMAMAN GEREKİR,
Ayette bulunan ikinci emirde çok açıktır:BÜTÜN VARLIĞINLA O'NA YÖNEL.HER ALDIĞIN NEFESİNDEALLAH(C.C) ADINI ANAN İNSAN, BÜTÜN VARLIĞIYLE O'NA YÖNELMİŞ OLAN İNSANDIR.Ve her nefesinde Allah adını anan birini de şeytan asla etkisi altına alamazve onun fitlemeleri.böylesi bir insan için sadece bir komedidir.Denilebilirki: bu yapıkması zor olan bir fiiliyattır ve insan çok zorlanır! İyi de Kuran kimseyi kandırmıyor,ağır bir söz olduğunu apaçık söylüyor değilmi?Yoksa insanın aklına geldiğinde, Allah adını anmak niçin zor bir söz olsunveya bir köşeye çekilip elindeki bütün işleri bırakarak, belli bir süre içinde,Allah(c.c) adını anmak niçin zor bir söz olsun?Allah(c.c) yaratmış olduğu kullarını yanılmaz.Kuran'ı da yol gösterici uyarıcı olarak indirmiştir:Kuran içinde zor denilen zordur, kolay denilen kolaydır,fakat Allah(c.c)'ın emretmiş olduğu her ne ise yapılmayacak olan değildir!RESULULLAH (S.A.V) EFENDİMİZİN,HZ.EBUBEKİR VE HZ. ALİ EFENDİLERİMİZE, NASIL HER NEFESTE ALLAH(C.C) DENİLEBİLECEĞİNİ ANLATTIĞI , HADİS KİTAPLARINDA DA MEVCUTUR.